körmeling
Vrijdag 30 April 2010 at 5:39 pm.
Lees meer
Het is benauwd in huis na een ongewoon warme dag, buiten heeft het eindelijk enorm geregend met wat donder en bliksem die geen naam mag hebben. Nu is de bui overgedreven, een nieuwe dient zich in de verte aan. Het weerlicht al, veel grimmiger dan straks. Serieuze donder rolt langs de hemel. Ik opende net de tuindeur om nog even wat nachtkoelte binnen te laten.
In de donkere tuin verrast een lichte seringengeur. De oude boom heeft in de avondregen zijn bloemen geopend.
Het zou interessant zijn een studie te maken van de stemmen van tv-presentatoren. Vooral van de vrouwelijke tv-presentatoren. In de duizend terugkijkprogramma's over koninginnedag 2009 worden hun stemmen zo laag en zwaar van al het drama dat ze klinken of ze vanuit de kelder uitzenden.
Lees meer
De NRC vindt het nodig op de voorpagina steeds een schrijver of journalist een week lang een politicus te laten volgen. Een soort gedistingeerd 'op de man spelen' zou je het kunnen noemen. Titel van de serie: 'Uit de stolp'.
Deze week mag Robert Vuijsje Job Cohen doen. In aflevering 1, afgelopen maandag, opent Vuijsje zijn weekje Cohen-schaduwen met de mededeling: "Mooie typecasting. Ik ben een collega-jood."
Van mij hoeft dat niet, Robert. Waarom doe je dit?
Vanochtend 3e uur. Achterin de klas fluit een jongen heel hoog en schel tussen zijn tanden. Au! Niet doen! Doet zeer! Stoppen, onmiddellijk!
"Mevrouw, maar u had zelf gezegd dat bejaarden dat niet kunnen horen, van die hoge fluitjes. Ik wou dat alleen maar even testen." Klas lacht zich slap.
Weer veel lustig zingende vogels in mijn achtertuin dit jaar.
Maar er zit er eentje bij waarvan ik denk: fluit nou eens wat anders.
Main Street verloor van Wall Street gisteren. De Republikeinen in de Senaat gingen voor een debat over de hervorming van de banken liggen. Obama op Facebook: "I'm deeply disappointed."
Mac van Dinther van de Volkskrant, die ik de link naar fout eten van gisteren stuurde, reageert:
Beste Clara,Lees meerIk heet Mac, geen Marc.
Had je ook nog inhoudelijk iets te melden? M.a.w.: heb je iets uitgezocht? Of mopper je maar een eindje weg?
Groet,
Mac
Marc Mac van Dinther zoekt voor de Volkskrant naar 'fout eten'. Dat kan, dacht Heleen Witte en vroeg aandacht voor Palestijnse goederen uit door Israël illegaal bezette gebieden, die hier in Nederland door Israël worden geïmporteerd als zijnde Israëlische waar. Is ook nog eens lucratief, want Israël geniet hier als bevriende natie importbescherming en betaalt dus geen douanerechten. Mag dat? Nee, Marc Mac, dat mag niet. Hartstikke fout eten dus.
Ik las het boek met gebundelde toespraken en lezingen van Job Cohen al een tijdje terug. 'Binding' heet het en het is zeer de moeite waard. Ik schreef er al eerder over. Hier.
Alle ochtendkranten staren zich blind op de politieke poppetjes en wat ze wel en niet op hun congressen hebben gezegd.
Maar het echte nieuws is natuurlijk dat PvdA en GroenLinks met instemming van hun leden een lijstverbinding zijn aangegaan. Lees je niets over.
Dit is de wordle van het partijprogramma van de PVV. Vergelijk die met de wordle van het partijprogramma van de PvdA:
Tussen 18:00 en 19:00 uur tv gekeken. De oogst:
Jan Peter Balkenende:
"We moeten de handen uit de mouwen schudden."
Een wat oudere CDA'er:
"Ik ben een rechtgeaderd CDA'er."
Frank Paauw (is iets bij de politie):
"Tegen die doorgesnoven hooligans helpt zo'n voetbalwet echt niet."
Gisteravond in De Wereld Draait Door: Rob Oudkerk overweegt burgemeester van Amsterdam te worden. "Dat gaat je niet lukken, Rob", zegt Van Nieuwkerk tegen Oudkerk. Waarna het hele hoerenloperverhaal uit 2004 gezellig wordt opgerakeld. Leuk voor mevrouw Oudkerk. Daar gaan we weer...
Ik vind ook dat Rob Oudkerk nooit burgemeester van Amsterdam mag worden. Maar om een heel andere reden. Om drie andere redenen.
Toevallig liep er net een verpleegkundige langs toen Wilders op tv zei dat zijn oplossing is dat er tien duizend verpleegkundigen bij moeten komen. En tien duizend politieagenten.
Lees meer
Soms lijkt hij even te aarzelen. Dan wordt het een bloem, een kort aangezette schets van een naakt. Hij slingert zich omhoog langs een kast, keert om, springt er vanaf, draait een vrolijk rondje en kronkelt verder. Trefzeker, fascinerend.
Arie Slob (CU) twittert nu ook. Als'ie het echt is, is hij echt geestig. En als hij het niet echt is, ook.
Het geestigste amendement op het conceptpartijprogramma van de PvdA is (met stip) eentje van de afdeling Tilburg:
Lees meerNou, mooie boel. NOVA vroeg gisteravond 'de Nederlanders' waarop bezuinigd kan worden en 60% zei, zoals te voorspellen was: op kunst. Waarmee dus uitsluitend bedoeld werd: de podiumkunsten. En dan ook nog, als je naar de voorbeelden van NOVA keek, dat wat men graag aanduidt met 'hoge' kunst.
Lees meerVoordeel is wel dat als er een tijdje niet gevlogen wordt, iedereen eindelijk zijn verplichte CO2-reductie gaat halen.
Omdat het ANP/AFP het niet doet, doe ik het maar even: je moet er dus wel even bijzeggen dat ze alle 7000 zonder vorm van proces of zelfs aanklacht gevangen zitten. Ook de kinderen. Want dat maakt wel effe verschil.
O wacht, ik kocht in 1987 in het visitor center ook nog een beer, gemaakt van de as van St. Helens.
Op 18 mei 1980 kwam Mount St. Helens, Washington, tot uitbarsting. Er kwamen 57 mensen bij om het leven, onder wie een oude kluizenaar, Harry Truman, die weigerde zijn huis bij het meer te verlaten en een geoloog, David Johnston, die zich op zijn observatiepost, ver weg van de krater, veilig waande.
Want zo'n waardeloze als de vorige, dat niet nog een keer?
persbericht:
De voltallige bevolking van Ouwehands Dierenpark sluit zich aan bij de stichting Konijnenbelangen: Esther op 2!
Gisteren opgeschrikt door het bericht van het overlijden van een oud-collegaraadslid. Hij was pas 51 jaar, het moest niet mogen.
De krant bericht vandaag in de header: "Het plotseling overlijden komt totaal onverwacht."
Op zulke taaldingetjes wezen wij elkaar graag en daar moesten we dan vettig om grinniken.
Twee meisjes achter mij in de bus.
Heb je hem gisteren nog gezien?
- Nee, ik heb het uitgemaakt.
Lees meer
Hoe meer bekend wordt over de kandidaten op de lijst van de PVV, hoe sterker ik het vermoeden krijg dat hier recht onder onze neuzen een nieuw filmgenre wordt geboren. De opnamen zijn op 9 september 2004 gestart, toen Geert voor zichzelf begon. Geen film die straks de werkelijkheid van nu naspeelt, maar de werkelijkheid van nu die straks een geniale en strak geregisseerde film zal blijken te zijn. Excellent gecast. En betere en goedkopere figuranten dan wij, de overal intrappende en heftig meeacterende toeschouwers van nu, zul je niet gauw vinden.
Mooi, mooi, mooi. Lucia de Berk volledig vrijgesproken en gerehabiliteerd. Ik heb enorm respect voor Metta de Noo en de anderen die zijn blijven volhouden.
Wat ik zou willen voorstellen is een overzicht van alle uitzendingen die actualiteitenrubrieken in de voorbije jaren over mevrouw De Berk hebben uitgezonden. Met eerst en vooral een diepgaande analyse van het effect van de achtergrondmuziek die die actualiteitenrubrieken daarbij gebruikten. Al die dreigende, dreinerige, smerig suggestieve plingplongmuziekjes die de wazige injectienaalden en onscherpe babietjes begeleidden.
En wat hebben dus we jarenlang naar een ontzettend slechte rechtbanktekening zitten kijken. Van iemand die in de verste verte niet op het monster op de tekening blijkt te lijken. We zien haar nu voor het eerst zoals ze is. Een heel gewone aardige mevrouw.
Die aanhangers van de PVV hebben het maar gemakkelijk. Geen leden, behalve de heer G.Wilders, dus geen partijcongres, dus geen inspraak.
Dan wij.
Het PvdA-conceptprogramma viel op de mat op 8 april en amenderen kan tot vanochtend 12:00 uur. Dan gaat de site op slot. Ik ben de enige die voor onze afdeling kan amenderen. Dus inclusief (pogingen tot) terugkoppeling naar de afdeling, overleg met andere afdelingen, voorbespreking en afstemming met de regio, afstemming met belanghebbenden precies 5,5 dag. Even tussen je gewone leven door.
De glazenwasser is geweest. Je weet nooit wanneer hij komt, soms duurt het maanden. En toevallig had ik de binnenkant net zelf gedaan. Zo transparant zie ik het zelden. Twee dagen duurde de schoneramentrots. En toen: flats.
Dat gebeurt me nou elke keer. De glazenwasser komt, mijn ramen zijn eindelijk schoon en dan: flats. Maar deze is wel mooi gelukt. Een dun Marino Marini-mannetje dat zijn hoed voor me afneemt, zie ik. Of dat wanhopig zijn hand voor zijn ogen slaat, dat kan ook. Het is maar net hoe je ernaar kijkt. En voor wie het niet ziet: rustig maar, ik zal het weghalen. Voordat de glazenwasser weer komt.
Op 19 maart berichtte ik over een strafzaak tegen een Marokkaanse mevrouw waarin een opmerkelijk hoge straf was geeist "om een voorbeeld te stellen". Lees hier het krantenbericht. En kijk hier naar persvoorlichter Reijnders die het ook hogelijk zou verbazen als de geëiste straf ten uitvoer zou worden gelegd.
Lees meer
Voorjaar. Lekker wat zitten lezen in het zonnetje, een eindje rijden, een berichtje schrijven, de hond uitlaten, wat kiekjes maken.
Ga even naar de buurvrouw, die legt het allemaal uitgebreid uit. Steeds als je denkt, perverser kan het niet, kan het nog perverser. We zitten er met onze neus bovenop en vinden het allemaal volkomen normaal.
In Gaza werd trouwens gisteren een centrale platgelegd omdat Israël structureel te weinig brandstof doorlaat. Ze zaten er met z’n allen in het donker. Hier.
Free Gaza zeilt binnenkort met vier boten opnieuw uit om medicijnen en bouwmaterialen te gaan brengen over zee. Ze hebben nog dringend geld nodig voor de brandstof. Geef het bericht door! Doneer! Hier.
Vandaag werd Leo Vroman 95 jaar. Om dat te vieren is een mooi boekje uitgegeven, 'Overleverigheid', waarin collega-dichters hun mooiste Vroman-gedicht kiezen en toelichten. Met foto's van Keke Keukelaar.
Achter mij in de kassarij bij Albert Heijn stond een mevrouw met een klein jongetje van een jaar of drie en maar één boodschap om af te rekenen. "Gaat u maar even voor hoor", zei ik welopgevoed.
Het gaat dezer dagen alleen maar over geld en het is ingewikkeld. Nou ben ik niet goed in geld en geld is in mijn leven nooit oningewikkeld geweest. Een hypotheek die aan zijn eindtijd is gekomen en hoe gaan we verder, wil de bank van me weten. Wanneer ik nou van plan ben de papieren op tijd in te leveren, wil de accountant van me weten. Hoe gaat mijn nieuwe bedrijf eruit zien, willen de Kamer van Koophandel en de belastingdienst van me weten. Wat ga ik doen met mijn trekkingsrecht en met de BAPO, wil mijn school van me weten. Wanneer ga ik nou die rekeningen eens betalen, willen heel veel mensen van me weten.
Lees meer
Heb ik eigenlijk boeken van Kousbroek, vroeg ik me vanavond in de trein terug naar huis af. 'De aaibaarheidsfactor' in elk geval. Een boektitel die een woord is geworden. Tussen Dordrecht en Dordrecht Zuid herinnerde ik me vaag een boekje over taal. Op de fiets naar huis herinnerde me ik me nog een gedicht dat 'Ik herinner mij' heet en dat ik had uitgeprint en voorin het boek 'Ik ben geboren' van Georges Perec had gestopt. Ooit kwam ik ook nog een artikel tegen van Michael Zeeman, waarin ook hij Perec aan Kousbroek verbond, of andersom. Zit ook voorin Perec.
Ook alweer dood, Zeeman. Het gaat wel hard zo.
O, wat kijken ze ongelukkig. In alle vroegte met een mandje de tuin in gestuurd worden omdat je moeder weer zo nodig eieren moest verstoppen.
De politieke spelers in het veld lijken zich maar om één ding druk te maken: dat 'De Komende Generaties' niet mogen worden opgezadeld met door onze generatie veroorzaakte schulden.
Je in de schulden steken is van alle tijden. En dom. Maar wel correct Nederlands.
Maar dat een ander jou in de schulden kan steken is iets van de laatste tijd.
In de schulden gestoken worden. Gloednieuw crisis-Nederlands.
En dom. Dat ook ja.
Mariëtte Hamer, op tv: "Als dit allemaal doorgaat, steekt de regering mensen diep in de schulden."
Ik behoor tot het uitstervende ras dat dagelijks meerdere kranten leest. BN/DeStem, Volkskrant en NRC. Duur ja, maar ik heb dan ook geen auto (kranten lees je in de trein) en op vakantie ga ik ook niet. Al was het maar omdat je daarna nooit meer de achterstallige stapel krijgt weggelezen.
Als ik lesgeef op 1 april heb ik altijd dezelfde grap. Al vijfentwintig jaar. En zelfs de leerlingen die van hun oudere broers of zussen (of van hun ouders, ik heb intussen kinderen van oud-leerlingen in de klas) mijn grap al kennen kunnen het niet laten om erin te trappen. De balpennen zijn intussen weg, trouwens.
Maar dit jaar gaf ik geen les op 1 april.
De leerlingen uit klas 1 gaan componeren. Ze hebben in hun gereedschapskist al een voorraadje klanken verzameld die ze willen gebruiken. Hoge en lage, korte en lange, luide en zachte, bijzondere en gewone. Ook hebben ze al bedacht hoe ze die geluiden straks gaan noteren in hun partituur. Maar met alleen een kist vol fraaie klanken ben je er nog niet natuurlijk. Losse tomaten, ui, groenten en balletjes, vermicelli en water worden uit zichzelf echt geen lekkere soep, geachte kinderen. Dus gaan we eerst leren koken.