Toch mooi dat Dominique de Villepin op gedichtendag is vrijgesproken. (Nou ja, vrijgesproken, de rechter achtte het niet bewezen.) Want behalve in Sarkozietje pesten is voormalig premier De Villepin naar men zegt ook goed in dichten.
Och, hadden wij ook maar zulke bevlogen staatslieden. Wij moeten het doen met een Wim Kok die recht zit te praten wat hijzelf krom vindt, ik kan het nog steeds niet rijmen, en met een Balkenende waarin geen snipper poëzie valt te ontwaren.
Gisteren in het jeugdjournaal: Sara van dertien is kinderstadsdichter van Tilburg geworden. Liz en Lina werden tweede en derde. Kijk even hier voor Sara's gedichten, dan hoef ik het niet twee keer op te schrijven. Een volkomen terechte winnaar, vind ik.
Vraag jezelf voordat je op 'lees meer' drukt eerst even af wat je dacht bij het lezen van de woorden: 'Sara van dertien is kinderstadsdichter van Tilburg geworden'. Vorm je een beeld van zo'n meisje. Om te helpen: ze zit in klas b2a van het TheresiaLyceum (havo, atheneum, gymnasium) in Tilburg. En ze zegt van zichzelf dat ze een verlegen tiepje is. Een blond hockeymeisje? Een roodharig boekenwurmpje? Een langharig bolleboosje? Nou, gewoon een getalenteerd meisje van dertien?
Werd vannacht rond drie uur wakker, kon de slaap niet meer vatten en zette de tv aan. Viel in Nederland 3. Onderin beeld en dwars over het beeld een eindeloze sliert sms'jes en berichtjes (hoeveel levert zoiets nou op?).
Hoofdrolspelers: Giel Beelen (wat kost zo'n gozer ons eigenlijk?) en aan de telefoon ene Claire.
Ooit nam ik mijn laptopje mee naar school, om direct cijfers in te kunnen voeren. Tot aan de bovenbouw aan toe kwamen ze kijken: de muziekjuf heeft een laptop! Gaaf! (Cool heette toen nog gaaf). Jaren eerder had mijn mobiele telefoon (een gsm heette toen nog mobiele telefoon) dezelfde commotie veroorzaakt. Tien jaar later, toen ik nog steeds diezelfde gsm gebruikte (ze noemden hem intussen een koelkast), kwamen ze tot uit de bovenbouw naar mijn lokaal om me uit te lachen.
Wilt u onze nieuwe milieuvriendelijke shampoo eens proberen, vroeg de kapster. Sindsdien staat mijn hoofdhuid in lichterlaaie. Moet je babyshampoo nemen, adviseerde een vriendin. Omdat de gewone was uitverkocht, werd het peutershampoo. Zonder glitter. Voor girls.
Nu ruik ik hevig naar aardbeien. Ik lust geen aardbeien. En ik krijg er pukkels van.
Vraagje aan Sjuul Paradijs en Guido van Woerkom: waar kunnen wij als BOB (bewust ongemotoriseerde burger, in zo'n miniland als Nederland kun je heel goed zonder auto) aangeven dat we heel erg voor de kilometerheffing zijn? En vraagje aan Bert Meerstadt (voor wie het niet weet, ik wist het ook niet: dat is de president-directeur van de NS): waarom moet ik als BOB zelfs met een knetterduur eersteklaskaartje in de ochtendspits van Etten-Leur tot Rotterdam staan? En wat nou als nog meer mensen vanwege de kilometerheffing ook met de trein willen? En vraagje aan Camiel Eurlings: en, ga je lekker?
Over een jaar - wat zeg ik: over een paar weken weet niemand meer wat op deze onderweg-foto's aan de hand is. Dat GroenLinks overal in het land openbare kunst annexeerde (laat Thorbecke het maar niet horen) vanwege de gemeenteraadsverkiezingen en dat Edgar Vos een beroemd couturier was die overleed en dat die studenten voor het eerst en allemaal tegelijk hun OV-kaart stonden op te laden en dat intussen hun trein wegreed. Als'ie reed. Het enige wat altijd zo zal blijven is het weer (hoewel...), de velden vol grazende ganzen die verschrikt opvliegen als de trein langsraast en je kind dat zijn jasje ergens heeft laten hangen. Sukkel! Hoe kon je dat nou doen? Denk je dat papa en mama het geld op de rug groeit?
Nu weet ik het 100% zeker: mannen zijn niet goed snik.
Günter Verheugen, Eurocommissaris, heeft voorgesteld in Europees verband een wet aan te nemen die verordonneert dat elektrische auto's geluid moeten maken. Elektrische auto's maken zoals bekend weinig tot geen geluid. Uiteraard gooit Günter het op de verkeersveiligheid. Een auto die geen geluid maakt hoor je namelijk niet aankomen. Dat zal inderdaad even wennen zijn, maar voor zover wij weten loopt dat wel los. Er komen meer horende mensen om in het verkeer omdat ze binnensauto's hun muziek te hard hebben aanstaan dan er dove mensen omkomen omdat ze een auto niet hoorden aankomen. Maar de echte aap uit de mouw is natuurlijk dat mannen geen auto willen die geen geluid maakt.
Zondagsrust. Het wintert hier gewoon door. In het Noorden wordt volop geschaatst hoor ik. De artikelen die ik moest inleveren zijn ingeleverd en ik zit wat voor me uit te staren. En als altijd wanneer het sneeuwt hetzelfde liedje te fluiten. Dat liedje, van de baanveger, leerde ik ooit op de lagere school. Het is van Hendrika van Tussenbroek. Mochten er juffen of meesters meelezen: meteen op het repertoire nemen, die baanveger. Dat waren nog eens liedjes vroeger. Mooi van vorm en melodie, beeldend en geestig van tekst. En een halve eeuw later worden ze nog gekoesterd in het hoofd van jullie kindertjes.
Wakker schrikken met het zweet in je handen en het hart in je keel vanwege een knettervals spelende violist op de wekkerradio. Niet vergeten wekker morgen op buzzen te zetten.
Vanavond of morgen zal een van de actualiteitenprogramma's beginnen over de gemeenteraadsverkiezingen en zich daarbij baseren op de onderzoekscijfers van Peilpunt van Maurice de Hond. Misschien is het dan toch goed even te weten wat Maurice van zijn deelnemers erover wilde weten:
Bij EenVandaag wordt as we speak door deskundigen gekift of de hulpverlening in Haïti nou wel of niet goed gecoördineerd wordt.
Afgelopen week is Gaza getroffen door overstromingen, deels veroorzaakt door Israëlische maatregelen. Het stond in de kleine berichten in onze kranten. Sinds de Israëlische aanval begin dit jaar proberen hulpverleners in hechte samenwerking het verwoeste gebied te bereiken en de mensen te helpen. Alles ligt in puin, overal is al maanden dringend behoefte aan. Maar Israël laat de hulp niet toe. De wereld haalt de schouders op.
Misschien moet EenVandaag daar eens een reportage over maken. Als EenVandaag mag blijven bestaan, tenminste.
Pas op: aardige mensen!, waarschuwt SIRE ons. Waarom? Omdat - zegt SIRE - onderzoek onder 658 (!) Nederlandse 18 tot 65-jarigen heeft uitgewezen dat 78% van die 658 respondenten vindt dat 'we' (wie zijn die we?) een beetje aardiger moeten zijn voor elkaar. Dan zijn dus die resterende 22% - als we het goed uitrekenen zijn dat 144,76 mensen - ongetwijfeld de mensen over wie het gaat. Die mensen die niet aardig zijn tegen die andere 513,24 mensen. Maar misschien dat de mensen die niet aardig zijn, jonger zijn dan 18 of ouder zijn dan 65 jaar. Dat kan natuurlijk ook nog. Daarover laat het onderzoek zich niet uit. O, je moet zo oppassen met onderzoeken tegenwoordig.
Twee van onze bovenbouwers besloten hun muziekjuffrouw een handje te helpen in haar strijd tegen oprukkende gehoorschade. Ze gingen hun PWS wijden aan mogelijke schade aan brugklas-oren door het gebruik van iPods en dergelijke en hadden daarvoor een enquête en een gehoortest ontworpen.
Nauwelijks meer sneeuw en ijs. Maar helemaal jofel gaat het nog niet bij de NS. Het zoutkaartje is met een week verlengd. De NS hebben gebrek aan treinen die het doen, wordt op alle perrons omgeroepen. Dus hebben de treinkunstenaars geluk: alle bekliederde exemplaren zijn uit de remise gehaald en doen bekliederd en wel weer dienst. Of vallen stil bij Delft Zuid. Maar daar kan de kunstenaar niets aan doen.
Vandaag gaat de enquête van SP'er De Wit de kredietcrisis evalueren. Het schijnt heel ingewikkeld te zijn. De conclusie zou kunnen zijn dat het gewoon aan de aandeelhouders ligt. Ik doe maar een gooi.
Politici moeten veel twitteren, raden politici elkaar aan. Want Obama deed (en doet) dat ook. En bij hem werkte het.
Dat geloven we direct. Hier een tweet van Barack. Ben ik lid van. Vergelijk die even met die van leeghoofd Jack (zijn woorden). Ben ik geen lid van. Af en toe even kijken op PoliticiLive.nl en je bent weer helemaal bij. Vergeten te kijken? No problem. Je hebt niets gemist.
We zongen vroeger op school het liedje 'Jezus zegt dat hij hier van ons verwacht, dat wij zijn als kaarsjes, brandend in de nacht. En hij wil dat ieder tot zijn ere schijn, jij in jouw klein hoekje, en ik in 't mijn.' Ik begrijp nu pas, een halve eeuw later, dat 'tot zijn ere' niet op jezelf slaat, maar op Jezus. Dat werpt ineens een geheel nieuw licht op de zaak.
In de kranten staat dat ProRail de wisselverwarming niet had aangezet op 17 december. Dat was namelijk goedkoper. En dus bevroren de wissels. Het vroor namelijk die dag. Sorry. Duizenden reizigers strandden. Om het goed te maken, bieden de NS nu tijdelijk het Zoutkaartje aan. De NS-juffrouw roept het hoe en wat voor ons om over het mistige perron. Je mag omdat de wissels bevroren waren, tijdelijk met 40% korting reizen. Maar ik reis al met 40% korting. Daar heb ik als trouwe NS-klant de NS al sinds jaar en dag voor betaald. Mag ik dan nu 80% korting reizen? En hoe doe ik dat?
Ik had er nog nooit van gehoord. Van de uitdrukking 'door de pomp gaan'. Het schijnt iets heel ergs te zijn. Balkenende is volgens de PVV 'door de pomp gegaan'. En PVV-leider Geert Wilders, die gistermorgen nog voor de rechtbank stond omdat burgers zoals ik hem hebben aangeklaagd wegens aanzetten tot haat, vond vannacht dat Balkenende er maar beter aan doet van de pomp linea recta naar Hare Majesteit te gaan. Hij vond, zei hij ook nog, het een zooitje allemaal. Wat een uurtje later door de redactie van DenHaagVandaag terecht werd gecorrigeerd in zootje.
Peilpunt van Maurice de Hond heeft op deze hectische dag enorme haast met het peilen van onze meningen. Best moeilijke vragen eigenlijk. Ben benieuwd wat Balkenende zou antwoorden. Vooral op vraag 2.
Geportretteerd worden door een goede spotprentenmaker is al mooi. Maar geportretteerd worden door een bekroonde spotprentenmaker is helemaal sjiek. Gefeliciteerd, Jos!
Over een paar uur begint de rechtstreekse uitzending van de bevindingen van de commissie Davids. Er zijn dagen dat ik wilde dat ik niet naar school hoefde. Er is belangrijk huiswerk te doen. Voor wie kan kijken, kijk even of Davids deze vragen ook beantwoordt. Ook voor mijn partij belangrijk. Hoe zat het ook weer? Hier.
Dat is zo fijn van de NRC, dat ze de dingen ook zonder die opdringerige guillemet zo begrijpelijk kunnen uitleggen. Hier bijvoorbeeld. Dat als een subbas in een voor mensen onhoorbare frequentie meeklinkt, de muziek voor het publiek gewoon nog lekkerder en harder overkomt. Dat je ingewanden ervan gaan meetrillen.
Op een stralende zomerdag, de dag dat zijn oudere broer en zus naar de kermis mochten en zijn zus met een kleurplatenwedstrijd een rubberboot won, een spannende dag dus, zag hij het levenslicht.
Geef vijftien Gazaanse jongeren die journalist willen worden een camera en laat ze hun eigen leven na de oorlog filmen en dan krijg je dit: Gaza, an inside look.
De Nationale Mental Coach is koud een week in functie of de discussie gaat los. Hoe zit het, wil de NRC weten. Moet de wildgroei aan coaches bestreden worden? Wat vindt u? Bent u ooit wel eens geholpen door een mental coach of ander soort trainer om gelukkiger te worden of beter te presteren? Heeft u het idee dat veel van die trainingen op onzin gebaseerd zijn? Of maakt dat niet uit en hebben het luisterend oor en de enthousiaste aansporing als vanzelf een heilzame werking?
Meestal geen best teken, als je woonplaats het landelijke nieuws haalt. Alle kranten doen in geuren en kleuren uit de doeken hoe Etten-Leur kwistig met badzout strooit. Etten-Geur las ik al ergens. En dat het een mileu dilickt is.
Op 4 mei herdenken we op de Dam alle Nederlandse gevallenen in alle oorlogen. Onder wie de slachtoffers van de gruwelijke jodenvervolging in WOII. De ambassadeur van Duitsland had aangeboden daarbij dit jaar aanwezig te zijn. Dat leverde een fel stuk op van rabbijn Evers (1954). En een even felle discussie in de NRC.
"Heeft u de afgelopen jaren regelmatig gesolliciteerd?", vroeg de man die betaald wordt om zulke vragen te stellen aan de vrouw die hem ervoor betaalt. "Ja, minimaal drie maal per maand, ook op internet", antwoordde zij en liet de man die ervoor betaald wordt sollicitatiebrieven te beoordelen een paar sollicitatiebrieven zien.
Het sneuvelt ineens van de mensen die een vreemde vogel hebben gezien. Of alleen maar hebben gehoord. Hier een witte merel in een tuin in Ulvenhout. In BN/Destem van 6 januari.
Wat een vreemde vogel, dacht ik. Nooit gehoord hier. En nam het geluid alvast op. Want het was te donker om hem te kunnen spotten. Maar het was hem echt. Echt.
Voor de besloten nieuwjaarsreceptie had het bestuur ruim op tijd een plaatselijk café afgehuurd. Toen bleek dat tegen de afspraak in ook stamgasten zich onder de receptiegangers mengden, zei de caféhouder behulpzaam: ik hang wel even een briefje aan de buitendeur.
De NRC heeft voortaan een Guillemet. Poeh, doe maar duur. Een wat? Een Guillemet. Een omgevallen accent circumflex. Een omgevallen dakje, zeg maar. In de vorm van een Stealth bommenwerper.
Joseph Birdsong en Bruce Waggoner willen al sinds 2006 hun geld terug van Apple. Want hun iPod kan wel 14 uur knoertehard op 115 decibel en die oordopjes van Apple kunnen ook nog eens veel te diep het oor in. Dus misschien lopen ze er wel schade van op. Van die in 2006 gekochte iPod.
En toch mist Beatrix veel. Neem nou Ruben. Ik ontmoette hem op 3 augustus 2005 bij een internetforumdiscussie waar het ging over het feminisme van vroeger. Ruben vertelde daar dat hij vroeger als sympathisant wel eens naar van die feministische bijeenkomsten ging. Als man, ja, maar wel met een tuinbroek aan. En dat de dames feministen hem dan altijd de broodjes wilden laten smeren. Waarvoor hij vriendelijk bedankte. Waarop ik hem een tweede kans bood en uitnodigde bij mij de ramen te komen lappen. Want je kunt van mij veel zeggen, maar niet dat ik feministe ben en al helemaal niet dat ik mijn ramen lap.
Best een diepzinnige wens, op deze nieuwjaarsdag. Vooral met dat rode sein erbij. De hoop heeft weken gehangen aan de gevel van een van de studentenhuizen aan de Spoorsingel in Delft. Mooi.
Hebben we eindelijk een blauwe maandag in de nacht voor een ingelaste zondag, wil ik die graag zien, gaan ze er met z'n allen op het moment suprème voor 65 mio aan lichteffecten doorheen lopen te knallen.
