"Ook al is het af en toe een roerige tijd", schrijft ABN AMRO met gevoel voor understatement in de krant en op de site. Maar ze doen er alles aan om ervoor te zorgen dat de klant daar zo weinig mogelijk van merkt. "Met 21.000 medewerkers staat ABN AMRO zoals altijd elke dag voor u klaar."
Peilingmeester De Hond zet me weer eens klem met zijn vraagstelling.
Gelukkig houdt de Volkskrant het op: 'Pionier van de blokfluit overleden'. Want hoewel dat pionier me ontzettend aan de Noord-Oostpolder doet denken, is het niet zo erg als al die andere kranten die elkaar nakoppen: 'Grootvader van de blokfluit overleden'. Grootvader? Kees? Wie is dan de vader? En moet dat dan niet betovergrootvader zijn? Kees werd al eind jaren veertig de eerste blokfluitdocent aan een Nederlands conservatorium. En trouwens, als hij de grootvader van de blokfluit was, dan toch minstens ook de oom van de kromhoorn en de buurjongen van de jazz.
Maar het raarst vind ik nog dat aan het hele volle leven van Kees precies 58 woorden worden gewijd.
Vanochtend had ik om halfelf een afspraak met de bank. Nee, niet vanwege de crisis. Voor die paar rottige spaarcenten van mij staat Wouter Bos persoonlijk wel 10 x garant, heeft'ie op tv beloofd. Ik zat naar hem te luisteren en bedacht dat vertrouwen in een bank net zoiets is als vertrouwen in de politiek. Er hoeft maar iemand te roepen dat de PvdA niet te vertrouwen is en het vertrouwen galloppeert er spoorslags vandoor. Maar ik ben zo snipverkouden en gammel, dat ik besloot de afspraak te verzetten. Op onderuitgaan in een bank zit ik even niet te wachten.
Lees meer
De Telegraaf deed het afgelopen week in een paar regels af. Maar wel met een mooie foto. De NRC was 's avonds uitgebreider. Ah nee hè, niet weer!
"Kijk! Kijk dan! DAT bedoel ik nou!
Wat is dit nou weer voor aanstelleritis! Durven die ouders hun prinsjes en prinsesjes geen bruin brood meer voor te zetten of zo? Maar wat is er mis met lekker vers bruin brood met een sneetje kaas. Niks toch?
Wat een zootje. Stel dat het binnenkort echt omdondert, de wereldeconomie. Zou me niet meer verbazen. Zo doorgaan is voor niemand goed. Nou ja, voor bijna niemand dan. Gisteren zag ik ineens wat een geweldige mogelijkheden het Volledige Instorten van Het Systeem zou geven.
Lees meer
Altijd leuk, een werkgever die houdt van een potje zelfspot. Ze zoeken geen nieuwe directeur van Fortis, natuurlijk. Ik mag dat wel, humor. Dat is vast lachen, die baan.
Steeds meer leerlingen tiepen hun huiswerk netjes uit. Voor docenten een zegen. Niet meer hoeven puzzelen op handschriften waarmee ze zo huisarts kunnen worden. Een nette bladspiegel. Geen doorhalingen, centimeters dikke typex, aan elkaar geplakte blaadjes of cryptische verwijzingen.
Toen ik bij het schap met waspoeder stond, verborg een schap verderop een mevrouw haar hoofd ongeveer in de shampooflessen en begon op gedempte toon enorme ruzie te maken. Het ging niet over shampoo, zo te horen. Ze had wel heel mooi haar.
Drie minuten later, bij de vleeswaren, kwam een enorme man naast me staan die luidkeels aan zijn vrouw vroeg - schat, ik heb even een hamvraag voor je - welke soort ham ze precies wilde, want hij was kennelijk overdonderd door de ruime keus en durfde niet met het verkeerde thuiskomen. Hij las voor haar alle hamsoorten een voor een plechtig voor, alsof het een psalmvers was. Ze wilde Coburger.
Vandaag reageerde Plasterk per post op het artikel 'Kunstmest' dat ik hem via het formulier van zijn ministerie had toegestuurd. Tsja.
Lees hier zijn hele antwoord.
Ik zal er nog een poging aan wagen. Of misschien heeft hij het intussen hier al gelezen. Zou kunnen.
De Telegraaf wil voor halfvier graag weten wie zich ergert aan achtergrondmuziek in winkels en op tv. Ik!
Voor film en verslag: Bright
Ze wilden hem eerst niet mee laten doen, dertien jaar is wel erg jong. Maar ze konden niet om hem heen en toen won hij natuurlijk prompt.
Lees meer
Er was een moment in mijn leven dat ik niet meer achteruit en niet meer vooruit kon. Iedereen kent die momenten. Een goede vriend gaf me de raad naar een mevrouw te gaan die me volgens hem geheid weer vlot zou kunnen trekken. Baat het niet, dan schaadt het niet, dacht ik en belde de mevrouw op.
Ik kocht het boekje jaren geleden in een boekwinkel in Bloomington, Indiana. Moest er zelf geweldig om lachen. Vooral om de bladzijde waar de mannen hun sokken aantrekken. Vertaalde het voor mijn eigen lol. En deed er ook het Koorenhuis in Den Haag nog een plezier mee, die het nu gebruiken bij een project samen met het Residentie-orkest.
Zin om het als opa, oma, papa, mama, buurvrouw, oppas, voor te lezen? Of desnoods gewoon in het kader van het kwaliteitsmanagementsysteem volgens de HKZ-normen?
"Tot ze breken dwars door alles wat we zijn", zingt ze. In het lied 'Niemand'.
Het is geen lied om te lezen. Je moet ernaar luisteren. Haar wereld binnengaan. Haar wereld binnenlaten.
Een metersdik sprookjesboek.
Hier.
Toen ik bijna een kwart eeuw geleden als muziekdocent solliciteerde, liepen er nog paters op school rond. Minderbroeders, van de Kapucijner Orde. Pater Leopold staat me nog helder voor de geest. Hij zat in de sollicitatiecommissie en vroeg met een ondeugende blik in zijn ogen helemaal aan het einde van het gesprek, of ik eigenlijk wel katholiek was.
Piedelie piedelie - telefoon vroeg in de avond. Dat zijn meestal de jongens en meisjes van het callcenter. Je kunt bij honderd filterinstanties opgeven dat je geen commerciële telefoontjes meer wilt, maar ze blijven bellen.
Ik neem op en kan het aan de stem al horen: "Goedenavond mevrouw, u spreekt met zus en zo van die en die en mag ik u iets dringends vragen?" Dat dringend is nieuw. Wat kan er nou zo dringend zijn? "Nou vooruit dan, eventjes", zeg ik, ineens nieuwsgierig
Ik zat naar de troonredende vorstin te luisteren. Mooi beige ensemble had ze aan. Zij blijft altijd hetzelfde, zat ik te denken. Misschien is het leuker me voor te stellen dat ik steeds iemand anders ben.
Dus luisterde ik eerst naar haar als mijn moeder van bijna 88, toen als brugklasser, toen als Jort Kelder, toen als Agnes Kant, toen als pygmee, toen als café-eigenaar, toen als kunstenaar en toen was ze klaar.
De pygmee beviel het best. Volgende keer luister ik helemaal als pygmee. Misschien moet ik voortaan gewoon maar naar alles als pygmee luisteren.
Nu we toch de miljoenennota al hebben kunnen bekijken, kunnen we ons focussen op de hoedjes. Kamerlid Attje bijvoorbeeld draagt vandaag de hoed 'Hidden Queens', waarmee de Bredase Liesbeth van Well in de Keukenhof in 2007 de HoedenHoofdprijs won.
"Beautiful story behind the hat, innovating technique and design", schreef de jury.
Verdeel je thuis de taken netjes. Krijg je dit.
Lees meer
Die van Ruud heeft de meeste LeefStukjes, 102, en hij is pas bij ongeveer 1995. Kan je nagaan. Hij geeft zijn eigen geboorte een nul, dat zou ik ook doen. Maar verder zou ik het werkelijk niet weten.
Ik hoorde dat ze in de Biesbosch tegenwoordig griendwerkershutten hebben. Ik zocht het op internet op. Daar staat dat het met de hutten hetzelfde werkt als met paalkamperen.
Paalkamperen? Nooit van gehoord.
ehhh... slak, banaan, condoom, sok...
Lees meer
In Hoeven, een plaatsje in Brabant, woont een groep mensen die zoals zovele groepen mensen, leefgemeenschappen, religieuze groeperingen en postzegelverzamelaars in Nederland en daarbuiten, een bepaalde levensovertuiging met elkaar deelt. Ze noemen zich wat onhandig de orde van de transformanten. Met onhandig bedoel ik dat 'de mensen' van mensen die zich met zo'n naam tooien en die een eigen manier van kerkvieringen eropna houden, al gauw van alles gaan denken. Net zoals een particuliere school die zich 'Onoverwinnelijkheidscollege' noemt met die naam ook vast voor hele hoge wenkbrauwen zorgt. Maar we hebben in Nederland godzijdank vrijheid van vereniging, van geloof en van onderwijs.
En bovendien, waar maken 'de mensen' zich druk om.
Zestien berichten over kinderen in één krant, BN/DeStem van gisteren. Zomaar een willekeurige dag dus.
We zaten gistermorgen in de pauze op het terras lekker in het zonnetje te roken (het zal niet lang meer duren of je kunt zo'n zin niet meer zomaar tiepen en krijg je er gedonder mee) (voor de mensen die nu al vinden dat ik zo'n zin niet zomaar mag tiepen: we zaten buiten het zicht van de leerlingen). Het gesprek ging over spellen.
Afgelopen zondag hebben de peilingmeesters hun eigen peilingen gekeurd. Die peilingen zeggen dat de middenpartijen PvdA en CDA als er nu verkiezingen waren, flink zouden worden gekortwiekt. Ten gunste van de radicale flanken. Ook als die radicale flanken voornamelijk bestaan uit een mevrouw met een website of een meneer die met een filmpje het hele dorp gek heeft gemaakt.
Weer een jonge knul gedood door een verwoesting zaaiend ingegraven dom stuk metaal. Verschrikkelijk.
Doordat Balkenende halsstarrig is blijven weigeren inzage te geven in de manier waarop we in de Irakoorlog zijn beland, heb ik mijn vertrouwen verloren in al ons militaire optreden bij buitenlandse missies.
Ik begrijp het niet. Amerika heeft toegegeven dat er geen WMD's waren, Weapons of Mass Destruction. Blair heeft toegegeven dat hij een beoordelingsfout heeft gemaakt. Colin Powell heeft toegegeven dat hij misleid is. Waarom dan die (toch al zover van mij afstaande) minister-president van ons niet? De vraag is niet eens meer of hij iets te verbergen heeft. Mijn vraag is wat hij te verbergen heeft. En wat nog meer.
Afgelopen week liet ik mijn leerlingen het lied van de Zuiderzee horen, zo prachtig vertolkt door Louis Davids. Het lied maakt deel uit van mijn platenhoezenspel, dat ik al jaren met de brugklassen speel. Meteen een mooie gelegenheid iets te vertellen over de achtergrond van zo'n lied en de gebeurtenissen waarnaar het verwijst.
Tot mijn stomme verbazing maakte 's avonds het journaal bekend dat Cees Veerman en zijn Deltacommissie vindt dat we het IJsselmeer de komende eeuw anderhalve meter moeten laten stijgen. Toeval bestaat niet.
Je zou nu eigenlijk nieuwe coupletten moeten schrijven voor het lied, schreef ik aan mijn leerlingen. Ik ben natuurlijk geen Louis Davids, maar heb mijn best gedaan.
Een foto uit de Volkskrant van 4 september. Op de buitenland 3.
Op de binnenland 2 gaat het een pagina lang over de aanbevelingen van de Deltacommissie Veerman.
Koppen:
Vandaag met een groep de waterschapsverkiezingen van november besproken. We komen met een eigen Brabantse lijst, dus moet er binnenkort campagne worden gevoerd. Door het grote glazen bladerdak zag ik witte wolken drijven in een helderblauwe lucht. Op het verse gele zand buiten ploften de eerste eikels. De lucht vol kruidige geuren.
Nieuwe burgemeesters worden sinds kort in de eigen gemeente beëdigd. Vroeger moesten ze daarvoor met ieder die erbij wilde of moest zijn naar het provinciehuis. Thans komt de Commissaris der Koningin ervoor over.
Voor collega's die leerlingen eens op een andere manier willen laten kennismaken met muziekstijlen:
Speel het platenhoezenspel. Ontworpen voor de brugklas. Dwarsverbanden met beeldende vakken mogelijk.
Bijkomend voordeel: je kunt lekker vertellen over lang, heel lang geleden, toen mensen nog naar grammofoonplaten luisterden.
WAARBENJEMEEBEZIG.NL / UPDATE
Utrecht, 04.09.2008
TEKEN NU DE PETITIE!
Cultuurliefhebbers van Nederland: teken nu de petitie en maak de Tweede Kamer duidelijk dat Minister Plasterk op zijn beleid moet worden aangesproken.
Iedere stem telt. Mobiliseer dus ook collega’s, publiek, familie, alle contacten in uw adresboek, uw database, en meer!
Midden voor de klas gaan staan en de kinderen de wonderen in het boek van David Carter laten zien. De verbazing en het plezier op de gezichten. In de docentenkamer gaan staan en m'n collega's de wonderen in het boek van David Carter laten zien. De verbazing en het plezier op de gezichten.
Valt er eigenlijk nog wel eens ergens zure regen? Dat vroeg ik me ineens af op de fiets. Ik was er vroeger best bang voor. Maar je hoort er nooit meer wat over.
Interessante tip van een lezer: perspctv
Een collega verzoekt me namens hem de laatste zin te veranderen in:
"Achter hun vette over de rug van leraren en leerlingen verdiende laptops."Lees meer
Dit bericht tik ik op een vette laptop. Mijn laptop. Zelf verdiend. Met lesgeven. Ik moet zo naar school, dus ik moet een beetje opschieten. Ik wil niet te laat komen.
Op school zitten leerlingen die net zo'n vette laptop willen als ik heb. Die kunnen konden ze verdienen door er door mij uitgestuurd te worden. En dat dan te filmen. Voor TMF. Zegt de Volkskrant van vanochtend. Die werd bezorgd door een leuke natte scholier. Die vast aan het sparen is. Voor een vette laptop. Ik zal hem eens filmen. Kunt u hem ook zien.
Een kruidenier die een luid krijsend kind een stiltegebied instuurt op een fietsje met acht negen toeters plus een bel aan het stuur.
Het werd vorige week met veel tamtam aangekondigd: het Financieele Dagblad had een onderzoek laten doen naar creativiteit op de werkvloer. Het boek dat er het resultaat van was kreeg de titel: 'Oh, wat zijn we creatief!'
De Volkskrant - sex sells - haalde er dit uit:
Gisteravond Joop van den Ende als laatste VPRO-zomergast. Ik ging er eens goed voor zitten. Heb bewondering voor wat hij klaarspeelt. Was echt benieuwd naar de man achter die kassuccessen.
