[gepubliceerd op 18 mei 2008]
Er gaapt een kloof tussen de burger en de politiek, zegt men. Of tussen de politiek en de burger, dat kan ook. Het is maar van welke kant je het bekijkt.
Laat ik het eens bekijken van de kant van de burger. Ik kreeg namelijk een brief. Van het gemeentebestuur. Ondertekend door de burgemeester en de gemeentesecretaris. Gericht aan de bewoner(s) van dit pand, en dat ben (zijn) ik.
Even ten oosten van Leeuwarden, bij Tytsjerk, ligt Villa Vijversburg in het historische Park Groot Vijversburg. Het park beslaat 15 hectare en is voor het grootste deel in de 19e eeuw aangelegd. Ze hebben er een juweel van een theehuis, de verleiding is groot een verhandeling te schrijven over mijn belangstelling voor theehuizen. Maar daar gaat dit stukje niet over. Sinds 1997 hebben ze in het Park Groot Vijversburg vijf beeldende kunsttentoonstellingen georganiseerd. Binnenkort opent 'Vijversburg VI', van 2 augustus tot en met 26 oktober 2008.
Een schok van herkenning bij dit krantenbericht. Dat hadden wij ook! Ik was een jaar of 13, we gingen met twee autobussen vol meisjes op padvinderskamp, ver weg in de Baarnse bossen. En de tweede dag al deden zowat alle meisjes om het hardst mee aan de buikloop.
Na het hoog bezoek opnieuw vogelvisite. Een harde kabonk tegen het zijraam van de woonkamer. Onze buren huisvesten elk jaar een vogelnest achter enkele luchtspleten in hun zijmuur. En daar kwam deze sufferd uitzeilen met de frontale botsing tot gevolg.
Hij is groen en lijkt op een vink. Zal dus wel een groenling zijn. Daar zijn er niet veel van, zie ik op internet. En groenlingen die tegen muren op kunnen kruipen moeten helemaal zeldzaam zijn, want daar zegt internet niets over.
Nu is er dus weer eentje minder. Een paar uur later vond ik hem dood onder de struiken. 't Is zonde.
Voor wie het heeft gemist: vannacht op Nederland 2.
Lees meer[gepubliceerd op 8 mei 2008]
Zo staat het op blz. 6 in ons PvdA-verkiezingsprogramma ‘Etten-Leur, niet veel groter, wel veel beter’:
En zo is het op blz. 6 opgenomen in het bestuursakkoord 2006-2010 ‘De burger centraal door continuïteit en vernieuwing’:
Een tevreden roker is geen onruststoker, luidde jarenlang de slogan van de rooklobby. Welnu, 1 + 1 = 2. De rokers zijn ontevreden. En worden dus onruststokers. In de ogen van anderen. Dat wel.
[gepubliceerd op 4 mei 2008]
Het speelt niet meer in onze harten
tijd en afstand, grote brug.
Te ver, te gruwelijk, iemand anders,
ergens anders, lang terug.
Maar in twee minuten stilte
schreeuwen stemmen uit 't verleden,
klinken kreten uit de toekomst,
spreken stemmen van het heden.
[gepubliceerd op 29 maart 2008]
Zelf ook maar een fillempje gemaakt
Terwijl alle prof- en amateur-opinisten in kranten, op internet, radio en tv over elkaar struikelen om hun zegje te doen over de bewegende propagandafolder 'Fitna' van de PVV, probeer ik al dagen wijs te worden uit de achterliggende motieven van al die zegjes. Er vinden bijna ongemerkt opmerkelijke verschuivingen plaats; het politiek-maatschappelijke veld herschikt zich, nu er een nieuw ijkpunt is. Overheersend daarbij is de verwarring die de film oproept, waar ik toch in sommige gevallen - zeker bij mijn eigen partij - rekende op meer standvastigheid.
Ik kan maar één verklaring bedenken waarom een wet die vorig jaar al is aangekondigd en op 1 augustus klaar had moeten zijn, er nog steeds niet is.
[gepubliceerd op 15 maart 2008]
BN/DeStem, 30 maart 2004
Lees meer[gepubliceerd op 3 maart 2008]
“Weet je wat het is...”, zegt Saaid. We hebben net zitten werken aan onze fractiebijdrage voor de commissie maatschappelijke zaken, en het gesprek komt op Het Filmpje Dat Nog Niemand Heeft Gezien Maar Dat De Hele Wereld In Zijn Greep Houdt. “Weet je wat het is, Clara? Het lijkt wel of het begrip democratie tegenwoordig alleen nog maar bestaat uit ‘vrijheid van meningsuiting’. Alsof die twee synoniem zijn geworden. Alsof echte democratie alleen nog maar inhoudt dat je vrijheid van meningsuiting hebt. En verder niets.”
[gepubliceerd op 27 januari 2008]
Dries van Agt, u kent hem vast nog wel, heeft sinds 10 december - de Dag van de Mensenrechten - een prachtige website. Daarop zegt hij, in het hoofdstuk ‘Motivatie’:
[gepubliceerd op 9 januari 2008]
Ik verslikte me in mijn koffie van het lachen.
In het Journaal had Sacha de Boer net met John van den Heuvel gesproken, die verslag deed van het een of ander. ‘John, bedankt!’, zei Sacha routineus en draaide zich weer naar camera 2.
‘Absoluut!’, zei John.
[gepubliceerd op 6 januari 2008]
Op het moment dat ik dit schrijf staat Buitenhof aan. Presentator Rob Trip heeft bij zich aan tafel Laetitia Griffith, Kamerlid voor de VVD, Ahmed Marcouch, PvdA-voorzitter van de stadsdeelraad Slotervaart en Aad Meijboom, korpschef Rotterdam Rijnmond en voorzitter van de Raad van Hoofdcommissarissen. Het gaat voor de zoveelste keer over hoofddoekjes.
Lees meer
We hadden het er in de schoolkrantredactie over gehad, over de cartoonist Nekschot die was opgepakt vanwege zijn tekeningen. Het onderwerp riep veel vragen op en de redactie wilde er aandacht aan besteden in onze krant. Dus besloten we te proberen Volkskrantcolumnist Jos Collignon aan de tand te voelen. Dat leek ons een leukere man dan die Nekschot en iemand die vast goed over die dingen heeft nagedacht.
[gepubliceerd op 2 december 2007]
Je kon er niet omheen: dit was de week van de scholieren. Ze kwamen massaal hun klaslokalen uit, staakten en bezetten niet alleen het Museumplein, maar ook vele krantenkolommen en internetfora. Er hoorde een getal bij al deze soms vrolijke en soms domme en rellerige onrust, een getal dat nu in ieders geheugen staat gegrift: 1040 uren.
Wat me afgelopen week vooral heeft verbaasd is de grote onzin die over het getal 1040 werd verteld. Niet alleen door sommige scholieren zelf, maar zelfs door kamerleden, schrijvers van ingezonden brieven en commentatoren op tv.
[gepubliceerd op 8 november 2007]
Zaterdag 3 november 2007 publiceerde BN/DeStem een artikel van Erwin Buter met als kop ‘Wie wil er nog in de raad?’
Ik schreef een reactie die op 8 november verscheen op de opiniepagina van BN/DeStem, waarvan hieronder de tekst.
Lees meer[gepubliceerd op 14 oktober 2007]
De afbeeldingen bij dit artikel zijn uit ‘Inky Way Annual’ book II, 1948. Eigenlijk niets nieuws onder de zon, dus, zelfs niet wat betreft racisme.
Klik hier voor grotere formaten.
O, wat zou het oneindig veel mooier zijn geweest als er had gestaan:
Deur naar 15e eeuw
ontdekt in Zutphen
[gepubliceerd in september 2004]
Het beweegt volop in ons staatsbestel. Terwijl in Amerika de firma's Bush en Kerry elkaar in de aanloop naar 8 november met onfrisse filmpjes bestoken en telkens nieuwe blikken met dure campagneadviseurs worden opengetrokken, buigen wij ons over de toekomst van onze brave burgervaders. Zij zullen voortaan gekozen gaan worden, in 2006.
De vraag is echter, door wie?
Huh? Als er iets niet snel uitziet is het dit beeld wel. Gisteren zond het Vlaamse tv-programma Terzake in de nachtherhaling een docu uit over dubbelgehandicapte weeskinderen in Bulgarije. Schrijnende beelden heet zoiets.
Maar de ondertiteling was afkomstig van een andere documentaire, als ik het goed heb begrepen over een kunsthandelaar in Dubai. In elk geval iets heel decadents.
Lees meer[gepubliceerd in februari 2003]
Half december 2002 meldt de NRC: 'Jongeren twijfelen aan nut democratie'. Dat heeft de NRC niet zelf geconstateerd. Het staat in het Jaarrapport dat Unicef onlangs aanbood aan de Verenigde Naties, 'The State of the World's Children'. Unicef ondervroeg maar liefst 40.000 mensen tussen de negen en achttien jaar, afkomstig uit 72 landen.
Op 21 juli schreef ik over een case study die ik had gedaan naar de manier waarop kranten hebben bericht over de uitruil van dode en levende gevangenen tussen Hezbollah en Israël.
Wat bleef schuren was de vraag hoe het mogelijk is dat ook Nederlandse kranten omstandig over de nabestaanden van de gedode Israëlische soldaten hebben bericht en over hun terechte verdriet, maar dat er geen letter is gewijd aan de bijna 200 gedode Palestijnse en Libanese gevangenen en hun nabestaanden. Wie waren zij? Zijn hun namen ergens te vinden? Hoe, waar en waarom waren zij aan hun einde gekomen? Ik ging op onderzoek uit.
Lees meer
Dat zal wel het einde van de praatpalen inluiden.
Mocht ik nog ergens iemand tegen een praatpaal zien praten dan hoop ik dat ik mijn mobieltje bij me heb. Voor een laatste foto.
[gepubliceerd in januari 2003]
Hoewel 3 november de officiële Werelddankdag voor het gewas is, vieren de boerenstandsorganisaties traditiegetrouw in het laatste weekeinde van augustus of het eerste van september de Oogstdankdag. En daar hoort in het katholieke zuiden natuurlijk een ferme mis bij.
[gepubliceerd in december 2002]
Onlangs werd de ‘Miljonairs Fair’ gehouden. Stinkenddure jacuzzi’s, juwelen, glanzende auto’s die een snelheid halen die tot in de hemel reikt. Ik zit ernaar te kijken en denk: ze hadden het beter Miljonairs Unfair kunnen noemen.
Een klein blond jongetje van vast niet ouder dan vier zit een bankje verder dan zijn moeder en speelt 'ik reis helemaal in mijn eentje met de trein'. Af en toe kijkt hij wel even of zijn moeder er nog zit. Voor de zekerheid.
De deur schuift open en er komt een kolossale neger binnen, bijna blauwzwarte huidskleur. Het jongetje ziet hem en zegt oprecht verbaasd: "wat heb jij een gekke kleur!" De neger kijkt omlaag naar het jongetje, zegt: "vind ik van jou ook" en loopt door naar de volgende coupé.
Een bankje verder schiet de moeder luidkeels in de lach en roept: "die zit!" Het jongetje doet of hij niet bij haar hoort en niets heeft gezegd en staart uit het raam. Die had een hoop om over na te denken, ik kon het aan zijn achterhoofd zien.
Leer je leerlingen op een snelle, plezierige en spannende manier 31 instrumenten herkennen op klank, uiterlijk en kenmerken: speel de instrumentenbingo!
Het complete spel bestaat uit:
Maak € 35,- over op giro 2613994 t.n.v. C. Legêne, vergeet vooral je adres niet te vermelden, en het spel wordt zo spoedig mogelijk naar het opgegeven adres gestuurd. Zo spoedig mogelijk betekent meestal: niet per omgaande. Het spel ligt niet op voorraad en moet voor elke besteller worden aangemaakt.
Maar ik beloof dat het zo spoedig mogelijk is.
Ik vroeg mijn leerlingen, op te schrijven hoe de bingo werkt en vooral wat ze ervan vinden. Ik kreeg opvallend veel enthousiaste reacties:
Lees meer[gepubliveerd in november 2002]
Bloemen die dik opgestapeld in hun cellofaan liggen te rotten, knuffelbeesten die snel zullen schimmelen. In een land waar het leven voor de meesten best goed is, slaan twee jonge knullen even tussendoor een andere jonge knul halfdood. En gaan daarna, want daar kwamen ze voor aangescheurd, bitterballen kopen. Ze hebben gedaan wat ze dachten. Gewoon. De dag daarna is hun slachtoffer helemaal dood.
Omdat het vakantie is en het me een lekker regenachtige-namiddag-klus leek, heb ik (een poging tot) een case study gemaakt van vier kranten die afgelopen week hebben bericht over de uitruil van Libanese, Palestijnse en Israëlische gevangenen. Hoe berichten die kranten erover, welk vertelperspectief kiezen ze, hoe verhouden zich de feiten tot de eigen observaties, duidingen of interpretaties en wie citeren de verslaggevers?
De artikelen die ik heb genomen kwamen uit de Volkskrant, Trouw, de NRC en BN/DeStem.
Lees meerDit wordt een pleidooi voor het beter leren luisteren in de muziekles. Het gaat nu eens niet over al die mooie en interessante dingen waar we zo graag onze leerlingen naar willen leren luisteren. En het gaat ook niet over een docent wiens autoriteit ernstig onder druk staat: “zeg, ga jij nou eens heel rap naar mij luisteren, of hoe zit dat?”
Het is een pleidooi om leerlingen zich werkelijk bewust te maken hoe we luisteren en waarom.
In het eerste deel van 'Gedachten over concentratie' poneerde ik de stelling dat het vasthouden van concentratie en het bewust luisteren een kunst is die de meeste van onze leerlingen onvoldoende beheersen. Ik sprak er mijn verbazing over uit, dat wij als muziekdocenten meestal voetstoots aannemen dat onze leerlingen best kunnen luisteren. En ik hield een pleidooi voor luisteronderwijs, voorafgaand aan en samengaand met muziekonderwijs.
In het tweede deel schets ik in grote stappen, wat luisteren is en geef ik een aanzet hoe dat luisteronderwijs in de praktijk in z'n werk zou kunnen gaan. In de volgende delen werk ik dit aan de hand van concrete voorbeelden uit.
In het eerste deel van dit artikel poneerde ik de stelling dat het vasthouden van concentratie en het bewust luisteren, een kunst is die de meeste van onze leerlingen door diverse omstandigheden onvoldoende beheersen. In het tweede deel (M&O 2003/2) ging ik nader in op het verschijnsel 'luisteren' en hield ik een pleidooi voor speciaal op leren luisteren en concentreren gericht onderwijs.
In dit derde deel een aantal uitgewerkte voorbeelden, hoe dit luisteronderwijs ingericht kan worden.
In drie eerder verschenen delen van dit artikel werd beschreven hoe het gesteld is met de luistercondities van onze leerlingen. Het fenomeen 'luisteren' werd verkend. In het derde deel werden praktische tips aangereikt, over hoe om te gaan met de huidige dominantie van het oog over het oor.
In deel 4 gaat het over het geheugen, de hersenen en concentratie. Een pleidooi voor speciaal op 'leren luisteren' gericht muziekonderwijs.
In eerder verschenen delen werd beschreven hoe het gesteld is met de luistercondities van onze leerlingen. Het fenomeen 'luisteren' werd verkend. Er werden praktische tips aangereikt, over hoe om te gaan met de huidige dominantie van het oog over het oor. Deel 4 beschreef de werking van het geheugen, de hersenen en de relatie met concentratie.
Hieronder gedachten over luisteren in gesprekken, bij debatten en hoe luister- en gespreksvaardigheid getraind kunnen worden. Een pleidooi voor speciaal op 'leren luisteren' gericht muziekonderwijs.
In voorgaande delen werd beschreven hoe het gesteld is met de luistercondities van onze leerlingen. Het fenomeen 'horen' werd verkend. Er werden tips aangereikt, over hoe in de les om te gaan met de dominantie van het oog over het oor. Beschreven werd de werking van het geheugen, de hersenen. Deel 5 ging in op verschillende manieren van luisteren in verschillende situaties en hoe luister- en gespreksvaardigheid getraind kunnen worden.
In deel 6 een pleidooi voor gestructureerd debatteren in de muziekles en hoe je dat didactisch aanpakt. Over lessen 'Luisterkunde', die aan onze muziekles vooraf zouden moeten gaan.
Voorgaande delen gingen over: de luistercondities van onze leerlingen; horen en luisteren; de dominantie van het oog over het oor; het geheugen en de hersenen; manieren van luisteren in verschillende rolsituaties; training van luister- en gespreksvaardigheid; retorica; debatteren in de muziekles.
Nu in deel 7 de relatie tussen luisteren, debatteren en muziek. Een pleidooi voor lessen in 'Luisterkunde', die aan onze muziekles vooraf zouden moeten gaan.
In voorgaande delen is dieper ingegaan op de relatie tussen concentratie en luisteren, de vaak slechte luistercondities van onze leerlingen - het verschil tussen horen en luisteren - de dominantie van het oog over het oor - het geheugen en de hersenen - manieren van luisteren in verschillende rolsituaties - training van luister- en gespreksvaardigheid – retorica - debatteren in de muziekles - luisteren, debatteren en muziek.
In deel 8 ga ik in op de maatschappelijke betekenis van geluid. Een pleidooi voor lessen in 'Luisterkunde', die aan onze muziekles vooraf zouden moeten gaan.
Ik vond, terwijl ik iets heel anders zocht, ineens dit plaatje op internet en moest in eerste instantie ontzettend lachen. Want welke Clara is dit nou toch weer en wat zijn die Notes waarover ze het op deze spotprent hebben? En wie zijn die theatrical doctors?
Een eerste korte speurtocht levert niets op. Clara’s Notes is geen toneelstuk en geen opera. Dan laat je zo’n raadsel weer even liggen, tot je op een stille zondagavond de smaak ineens opnieuw te pakken krijgt.
Lees meer[gepubliceerd in oktober 2002]
We staan nog niet zo lang geleden met onze plaatselijke partijen op een politieke markt, georganiseerd door de scholengemeenschap. Voorbereid in het kader van maatschappijleer. De leerlingen komen kuddegewijs binnen en mogen ons vragen stellen.
